دوره رشد غاز

10 / 10
از 1 کاربر

جوجه غازها را می توان بعد از تولد در یک محیط بسته و در شرایط حبس پرورش داد تا به وزن بازار برسد. غازها برای رشد نیاز به علم و تکنیک پیشرفته ای ندارند، بلکه فقط و فقط یک سر پناه ساده برایشان کافی است. مهم ترین مساله در نگهداری جوجه غازها محافظت از آنها در برابر نور خورشید، باران های سنگین و شکارچیان، به خصوص در طول شب، است. برای این منظور در نواحی گرمسیر پناهگاه ها و لانه های چوبی ساخته می شود. مزیتی که پرورش جوجه غازها در یک محیط بسته دارد. این است که می توان تسلط بیشتری برروی آن ها داشت، اما استفادهٔ غازها از مراتع و علوفهٔ طبیعی و چراگاه ها دارای مزایای بسیاری است، زیرا آن ها تنها از علوفه استفاده نمی کنند؛ بلکه از حلزون و کرم و… نیز تغذیه می کنند که این خود حدود ۱۰ ٪ از کل پروتئین جیرهٔ آنها را شامل می شود. پاهای قوی غازها به آنها کمک می کند که برای به دست آوردن علوفه و غذا، هم در آب و هم در خشکی، مسافت زیادی را بپیمایند.

پرورش غازها در شرایط چرا در مراتع و چراگاههای بزرگ قسمت اعظم احتیاجات غازها را مرتفع می سازد و به جز چند آب خوری و دان خوری، به وجود تجهیزات و ساختمان های گران قیمت دیگر نیاز نمی باشد. در شرایط پرورش به صورت سیستم بسته، به دلیل هزینهٔ بالای تجهیزات، ساختمان و محوطه ها، معمولاً غازها را با سرعت به وزن مورد دلخواه بازار می رسانند. گونه هایی از غازها را می توان در سن ۹-۸ هفته به وزن ۴ کیلوگرم رساند و راهی بازار نمود. در بعضی گونه ها وزن غازها در سن ۹-۸ هفته حتی به ۶ کیلوگرم نیز می رسد.

غاز

پرورش غازها در سیستم بسته و در محیط محصور مشابه پرورش دیگر ماکیان در سیستم های قدیمی و در بستر عمیقی (همراه با کاه و کلشی، پوستهٔ برنج، تراشهٔ چوب و یا غیره) است. در این نوع سیستم می توان از کف هایی با الوارهای چوبی پلاستیکی  یا تورهای سیمی سنگین  و یا فلزات، بدون این که مشکلی از قبیلی سینه پینه و امثال آن ایجاد شود، استفاده نمود. معمولاً در پرورش جوجه گوشتی از این روشی استفاده می شود. روشی ذکر شده دارای مزایای زیر است:

  1. تعداد بیشتری پرنده را میتوان در هر مترمربع جای داد.
  2. فضولات را میتوان با هدایتشان به گودالی، فاضلاب یا جاهای دیگر، از بستر دور کرد.
  3. در صورت سرریز شدن آب از آبخوری ها، آب در بستر پخش نمی – شود که موجب بروز مشکلات دیگر گردد.
  4. خطرات بروز بیماری های انگلی و قارچی کاهش مییابد.

غاز/ نام انگلیسی geese:/ تخمگذاری در غازها در اوائل پاییز شروع می شود . برای جمع آوری تخم غاز مخصوص جوجه كشی باید غازهای تخمی را مورد انتخاب قرار داد وبهترین آن ها را از نظر وزن وتعداد تخم وسلامت بدن وبنیه انتخاب نمود . معمولاً با این منظور غازهائی را انتخاب می كنند كه دارای وزن متوسط هستند . از چند ماه قبل از جمع آوری تخم جوجه كشی ، غاز نر وماده را برای جفت گیری بین هم رها می كنند . تشخیص جنسیت در غازها به خصوص در غازهای جوان مشكل است غازهای نر معمولاً بزرگ تر ووحشی تر از غازهای ماده هستند . غازهای ماده دارای طبعی ملایم وآرام بوده وكم وبیش ترسو به نظر می رسند . غازهای نر اغلب وحشی وجنگجو می باشند وحتی بعضی اوقات بدون هیچگونه دلیلی به اطفال وپرندگان دیگر حمله می كنند . غازنر دارای صدائی بلند است درحالی كه غاز ماده دارای صدای بم و وحشی می باشد . گردن غاز نر بلند تر از غاز ماده بوده وحجیم تر می باشد . اگر جمع آوری تخم جوجه كشی در بهار انجام گیرد باید از پاییز غازهای نر وماده را بین هم انداخت معمولاً جفتگیری بین غازها در تمام مدت سال انجام می گیرد .غازها (geese) پرندگانی باهوش و زیبا هستند. جثه غازها متوسط و گردن آنها نسبتا دراز است. پاهای آنها بلند است. دم غازها بلند و نوک آنها نسبت به جثه آنها باریک می‌باشد. رنگ گونه‌های این جنس تقریبا یکسان است و گردن آنها نسبت به قوها کوتاه‌تر و ستبر است. غازها پرندگان ویژه نواحی شمال می‌باشند و پرندگانی مهاجرند. در جلگه و یا در جنگلهای قطب شمال زاد و ولد می‌کنند. غازها گرایشی برای تخم گزاری و نگهداری از آنها دارند. همچنین غازها از آشیانه وجوجه غازها مراقبت می‌کنند که این کار باعث ادامه بقای آنه می‌شود.غازها چراگاهها را به محیط آبی ترجیح می‌دهند. سر غازها بزرگ است و ناحیه بین دو چشم و نوک آنها پوشیده از پر می‌باشد. رنگ بدن آنها قهوه‌ای شتری است و بعضی‌ها رنگ سفید دارند. نوک در گونه‌های گوناگون به رنگ زرد ، نارنجی و یا صورتی است. غازها در سن دو سالگی بالغ می‌شوند. این پرندگان به صورت گروهی در علف‌زارها تغذیه می‌کنند/. نحوه زندگی پرندگانی گروهی هستند و در فصل مهاجرت گروههای بزرگی را تشکیل می‌دهند. بسیار باهوش می‌باشند و در موقع تغذیه یک پرنده سایرین را از خطر باخبر می‌کند. خطر را خیلی زود حس می‌کنند. گروهی که در حال مهاجرت هستند شبها را در سواحل ، نیزارها و دریاچه‌ها می‌گذرانند و صبح زود به سوی مزرعه برای تغذیه می‌روند. در نیمه روز به سوی آب بر‌می‌گردند و پس از آب خوردن به استراحت می‌پردازند و بعدازظهر مجددا برای تغذیه می‌روند.در تاریکی با جنجال و سر و صدا به محل استراحت می‌روند و در حین پرواز حرکات جالبی نشان می‌دهند. شناگرند و به فرو رفتن در آب سازش ندارند ولی هنگام احساس خطر در آب فرو می‌روند. کمتر غذا از آب می‌گیرند. در موقع اضطراب و هیجان گردن را بطور افقی در امتداد بدن می‌کشند و سر را بسوی بالا نگهداشته و تولید صدای ویژه‌ای می‌کنند سپس با سر و صدا به سوی دشمن خود حمله می‌کنند. آشیانه غازها در مجاورت آب در کنار تخته سنگها و روی زمینهای علفی است و در لانه‌سازی مهارت ندارند. شکل و اندازه لانه بر حسب گونه فرق می‌کند. پرنده نر از آشیانه نگهداری می‌کند و در نگهداری جوجه‌ها به پرنده ماده کمک می‌کند. غازها همیشه یک نر و یک ماده باهم زندگی می‌کنند. دوره روی تخم خوابیدن 30 - 24 روز است. غازها عمر درازی دارند و سن آنها را تا 50 سال ذکر کرده‌اند/. تاریخچه اهلی شدن غاز بسیار قدیمی است به طوری که نقوش زیادی از غاز در مقبره های مصریان قدیم برجای مانده است . در افسانه های تاریخی آمده است که در سال 390 قبل از میلاد ، شبی اقوام وحشی گل ها قصد حمله به سنای رم را داشتند اما سروصدای غازها موجب آگاهی مردم شد واین امر باعث شد تا شهر رم از حمله آنان نجات یابد واز آن زمان به بعد غاز در بین رومیان از شهرت ومحبوبیتی خاص برخوردار گردید .

غازها (geese) پرندگانی باهوش و زیبا هستند. جثه غازها متوسط و گردن آنها نسبتا دراز است. پاهای آنها بلند است. دم غازها بلند و نوک آنها نسبت به جثه آنها باریک می‌باشد. رنگ گونه‌های این جنس تقریبا یکسان است و گردن آنها نسبت به قوها کوتاه‌تر و ستبر است. غازها پرندگان ویژه نواحی دوشمالگان می‌باشند و پرندگانی مهاجرند. در جلگه یا در جنگلهای قطب شمال زاد و ولد می‌کنند.

غاز

غازها چراگاهها را به محیط آبی ترجیح می‌دهند. سر غازها بزرگ است و ناحیه بین دو چشم و نوک آنها پوشیده از پر می‌باشد. رنگ بدن آنها قهوه‌ای شتری است و بعضی‌ها رنگ سفید دارند. نوک در گونه‌های گوناگون به رنگ زرد ، نارنجی یا صورتی است. غازها در سن دو سالگی بالغ می‌شوند. این پرندگان به صورت گروهی در علف‌زارها تغذیه می‌کنند.

ارسال نظر

عنوان نظر :
نام شما :
ایمیل :