استفاده از مکمل ها در ترکیب جیره غذایی طیور

10 / 10
از 1 کاربر

بایدها و نبایدهای استفاده از مکمل ها در ترکیب جیره غذایی طیور

 به غیر از مواد تقریبا طبیعی که در جیره غذایی روزانه موجود است، مواد دیگری نیز وجود دارند که به میزان نسبتا کم به جیره ها اضافه می شوند. بعضی از آنها در ارتباط مستقیم با متابولیسم بدن هستند و برخی چنین ارتباطی ندارند.

 آنتی بیوتیک ها:

آنتی بیوتیک های خاص را برای افزایش رشد به میزان کم به جیره می افزایند. عمل این آنتی بیوتیک ها غیرمستقیم است، انها جمعیت میکروبی محیط روده را تغییر می دهند و بدین وسیله باعث افزایش قابلیت استفاده برخی ترکیبات دیگر غذا می شوند.

آنتی بیوتیک ها در جیره غذایی طیور

 

 آرسنیک ها:

مکمل ها ارسنیکی از قبیل اسید، نیترو و هیدروکسی فنیل ارسنیکال، اسید ارسنیک یا ارسنیلات سدیم را به منظور افزایش رشد و بهبود رنگ زرد پوست و ساق پا در جیره طیور گوشتی وارد می کنند. همچنین ارسنیک باعث افزایش ذخیره مواد معدنی در بافت ها می شود

مقدار مصرف ارسنیک بسیار کم است و وقتی مکمل ارسنیکی از جیره حذف می شودبافت ها به سرعت از وجود آن تهی می گردند. این ماده باید 5 روز قبل از کشتار از غذا حذف گردد. این مواد را نباید همزمان با برخی داروهای خاص در جیره طیور تخمگذار وارد نمود.

احتیاط: قبل از مصرف باید با صاحب نظران مشورت شود، زیرا استفاده از ارسنیک ها در خیلی از کشورها غیرمجاز اعلام شده است.

 گزانتوفیل ها:

گزانتوفیل ها از گروه بزرگی به نام کاروتنوئیدها هستند که مواد شیمیایی رنگدانه ای گیاهی می باشند. گزانتوفیل ها باعث زرد شدن رنگ چربی های ذخیره ای، پوست و زرده تخم مرغ طیور می شوند.

 آنتی اکسیدان ها:

تند شدگی چربی ها باعث از بین رفتن ویتامین های محلول در چربی A، D و E می شود. با افزودن انتی اکسیدان ها به جیره، از اکسیداسیون چربی ها جلوگیری می شود

دو نوع انتی اکسیدانی که به طور معمول در جیره های طیور استفاده می شوند عبارتند از: اتوکسی کوئین و بوتیلیتد هیدورکسی تولوئن که به میزان 0125/0 درصد به جیره های طیور اضافه می شوند. دی فنیل – پی – فنیل اندیامین از محصولاتی است که دیگر مصرف نمی گردد چون بر روی سیستم تولید مثل پستانداران اثر منفی می گذارد.

 کوکسیدیوستات ها:

کوکسیدیوستات ها مواد شیمیایی خاصی هستند که رشد عامل بیماری کوکسیدیوز را متوقف می کنند و به اغلب جیره های جوجه های جوان، طیور گوشتی و بعضی طیور در حال رشد افزوده می شوند. میزان مصرف آنها باید براساس توصیه کارخانجات تولید کننده تنظیم گردد.

 الکترولیت ها:

الکترولیت ها عناصر معدنی خاص محلول در آب هستند، الکترولیت ها را به دو دسته تقسیم می کنند:

1-      الکترولیت های خارج سلولی (سدیم، کلر و بی کربنات)

2-      الکترولیت های داخل سلولی (پتاسیم و فسفات)

الکترولیت ها در فعالیت بعضی از آنزیم ها، تنظیم فشار مایعات بدن و کمک به کنترل pH بدن نقش دارند

در پستانداران بالانس الکترولیت ها به واسطه از دست رفتن آب بدن از طریق تعریق به هم می خورد، ولی این عمل در طیور به علت فقدان غدد فوق انجام نمی گردد. به هر حال در خلال خیلی از بیماری ها مقدار بیشتری از آب بدن دفع می شود که در این شرایط لازم است مقداری الکترولیت به جیره بیفزایند.

الکترولیت در جیره غذایی طیور

 مواد پیوند دهنده پلت:

معمولا پلت هایی که از غذای مش (اردی) تولید می شود، تمایل به کرامپل شدن دارند. برای افزودن سختی پلت ها و جلوگیری از کرامبل شدن انها از مواد پیوند دهنده پلت استفاده می کنند.

 آرام بخش ها:

برای آرام کردن طیور و جلوگیری از حرکات و هیجانات زیاد هنگام جا به جا کردن طیور و کاهش مواد عارضه کانی بالیسم (همدیگرخواری)، بعضی آرام بخش را جیره می افزایند. چندین مسکن یا آرام بخش به این منظور استفاده می شوند که معمول ترین انها رزرپین است. اسپرین، اتیلن گلیکول و بعضی از آرام بخش های دیگر نیز گاهی استفاده می شوند.

 مکمل های دیگر:

مواد متعدد دیگری وجود دارند که گاهی در جیره ها مصرف می شوند و در اینجا درباره آنها بحث نشده است، مانند داروهایی که به منظور درمان و پیشگیری از بیماری ها استفاده می شوند. گاهی موادی مانند خوش طعم کننده های جیره، آنزیم ها و مواد فعال کننده غذه تیروئید نیز در جیره منظور می گردند.

ارسال نظر

عنوان نظر :
نام شما :
ایمیل :